Blog > Komentarze do wpisu
świnka morska-długowłosa
Rasy długowłose:


  • Angorska - sierść długa, jedwabista, gęsta. Na pierwszy rzut oka trudno dostrzec, gdzie jest początek świnki, a gdzie koniec (włosy mogą mieć długość do 40 cm). Ich futro wymaga stałej i dokładnej pielęgnacji. Występują we wszystkich kolorach. Odmiana peruwiańska ma długie włosy (ok.15 cm), które pokrywają całe ciało świnki łącznie z pyszczkiem. Odmiana peruwiańska jedwabista: długie włosy pokrywają tylko tułów, a głowa porośnięta jest krótkim futerkiem.
  • Rozetkowa (abisyńska) - występuje w różnych odmianach barwnych. Sierść długości do 6 cm jest ostra i szorstka w dotyku. Tworzy na całym ciele świnki tzw. rozetki z o dstających włosów, które nadają jej nieco zaczepnego wyglądu. Świnki te są wrażliwe i podatne na choroby.

    Chcę świnkę morską!
    Jeśli chcecie mieć zwierzątko małe, wesołe i towarzyskie, a jednocześnie niezbyt absorbujące i łatwe w pielęgnacji to świnka morska jest dobrym wyborem. Zdrowa i dobrze odżywiona świnka morska żyje średnio 6 - 8 lat, a zdarzają się nawet 15 - letnie rekordzistki. Przez ten długi okres życia będzie trzeba się nią opiekować, odpowiednio karmić, w razie potrzeby leczyć, a przede wszystkim poświęcać dużo czasu na zabawy.


    Dobrze jest zawczasu ustalić, gdzie będzie można świnkę zostawić na czas wyjazdu na wakacje i w razie różnych nieprzewidzianych sytuacji.
    Aby zostać właścicielem świnki morskiej najlepiej udać się w tym celu do sklepu zoologicznego. W sprzedaży najczęściej znajdują się młode zwierzątka w wieku od 5 tygodni do 3 miesięcy. Zdrowa świnka powinna mieć lśniące futerko i błyszczące oczka o bystrym spojrzeniu. Z oczu, uszu i nosa nie może sączyć się żadna wydzielina. Zmatowiałe, rzadkie futerko, ubrudzone odchodami łapki i pupa są oznaką złej kondycji i choroby. Nie kupujcie chorej świnki. Oszczędzicie sobie i dziecku wielu stresów związanych z leczeniem, a co najgorsze śmiercią ledwo pokochanego zwierzątka.

    Samiczka czy samczyk?
    Odróżnienie płci u kilkutygodniowej świnki morskiej jest sprawą dosyć trudną. Zdarza się, że zakupiony stuprocentowy samczyk okazuje się samiczką i na odwrót. Dlatego kupując małą świnkę morską najlepiej nie nastawiać się na określoną płeć, aby w przyszłości uniknąć rozczarowań. Z określeniem płci u dorosłych świnek nie ma żadnego problemu.


    Świnki morskie są z natury spokojne, towarzyskie i bardzo komunikatywne bez względu na płeć. Cechą charakterystyczną samczyka po osiągnięciu przez niego dojrzałości płciowej jest wydzielanie ostrego, specyficznego zapachu, a także agresja wobec osobników tej samej płci. W razie potrzeby można samca wykastrować, co jest bardzo prostym zabiegiem. Samiczki są łagodne, także wobec innych samic, nie wydzielają przykrego zapachu. Jeśli samiczka będzie miewać w przyszłości kontakt z innymi "zaprzyjaźnionymi" świnkami lepiej ją wysterylizować, aby uniknąć niechcianego potomstwa.

    Przygotowanie miejsca dla świnki morskiej.


    Zanim przyniesiecie świnkę do domu musicie znaleźć miejsce odpowiednie do postawienia klatki ( najlepiej, gdy będzie to pokój opiekuna ). Świnki morskie dobrze czują się w temp. 18-20 C, są wrażliwe na przeciągi, silne nasłonecznienie, wilgoć i nagłe zmiany temperatury. Klatka dla świnki morskiej powinna mieć rozmiary co najmniej 80x60x50 cm, ścianki boczne i ściankę górną wykonane z metalowych prętów oraz plastikowe dno.

    Umożliwia to prawidłową wentylację, zapobiega ucieczce oraz zapewnia kontakt wzrokowy z domownikami i obserwację toczącego się wokół życia. Nie powinno się trzymać świnki morskiej w klatce zbudowanej z drewna, płyty paździerzowej i wiórowej, sklejki oraz tektury, gdyż materiały te łatwo wchłaniają mocz i jego zapach, nasiąkają resztkami pokarmu przez co stają się dobrym środowiskiem dla rozwoju różnego rodzaju bakterii. Nie najlepszym rozwiązaniem jest akwarium. Lite ścianki hamują prawidłową wymianę powietrza, co może doprowadzić do chorób układu oddechowego.


    Wnętrze klatki najlepiej wyścielić wiórkami drzewnymi lub odpylonymi trocinami. Kupując je w sklepie zoologicznym, a nie np. w stolarni macie pewność, że nie są skażone chorobotwórczymi drobnoustrojami lub zagrzybione. Jako wyściółki można też użyć siana, a miejsce, które świnka wybrała sobie na WC wysypać niewielką ilością zbrylającego się żwirku (np. eko-ściółka dająca się kompostować i ulegająca w 100% biodegradacji). Warstwa wiórków drzewnych lub siana powinna wynosić 5 - 8 cm. Na ścianie klatki trzeba zawiesić poidełko kulkowe napełnione wodą oraz karmnik na zielonkę. Pokarm stały najwygodniej najbezpieczniej podawać w ciężkich kamionkowych lub porcelitowych miseczkach.

    Miski szklane lub plastikowe są obgryzane (często z nudów) przez świnki, a połknięte odłamki mogą doprowadzić do śmierci zwierzątka.


    W klatce nie powinno zabraknąć domku dla świnki. Stanowi on dla zwierzątka miejsce do spania, pozwala się schować i uspokoić w razie niebezpieczeństwa lub złego samopoczucia.
  • środa, 21 września 2005, iwuchna